كسى است كه اكرام نموده باشد هفتاد پيغمبر را و هر كه يكدرهم خرج كند براى مهمان ( ثوابش ) مانند كسى است كه در راه خدا هزار هزار دينار انفاق نموده باشد . راوى گويد كه روزى خدمت حضرت صادق عليه السّلام بودم آن حضرت فرمود : آيا ميدانى شحيح كيست ؟ عرضكردم بخيل ، فرمود : بلكه بدتر است از بخيل زيرا بخيل فقط آنچه را كه خود دارد بخل مىكند و ليكن شحيح از آنچه كه خود دارد و از آنچه كه مردم دارند بخل دارد ، و علاوه از آن حرص و طمع هم دارد كه هر چه را مىبيند مردم دارند آرزوى داشتن آن را مىكند خواه از حلال به دستش آيد يا از حرام ، و هيچ وقت سير نميشود و قانع نميگردد به روزى خداوند . و بخيل را سه علامت است ، از گرسنگى ( و فقر آينده ) ميترسد ، و مضطربست كه مبادا سائلى از او چيزى بخواهد ، و مرحبا ميگويد به كسانى كه چيزى انفاق ميكنند اگر چه اندك باشد « 1 » و براى سخاوتمند سه علامت است : عفو و بخشش از خطا و لغزش ديگران بعد از يافتن قدرت انتقام ، و اخراج زكات از مال ، و دوست داشتن صدقات را ( چه خود و يا غير خود دهد ) . و مرويست از نبى اكرم صلّى اللَّه عليه و آله كه چون خداوند بهشت را آفريد ، بهشت عرضكرد : خدايا مرا براى چه كسانى خلق فرمودى ؟ خطاب رسيد : براى هر سخىّ و پرهيزكارى ، گفت : پروردگارا راضى

--> ( 1 ) . بخيل چون بخالت دارد اگر كسى اندكى انفاق كند آن را عمل بزرگى ميپندارد بلكه خارق عادتش ميداند لذا مرحبا ميگويد ، و ليكن مرد سخى از انفاق ديگران تعجب نميكند بلكه قلبا خوشنود مىشود .